บทนำ

รถยนต์สีแดงคันเล็กๆจอดอยู่หลังตึกเรียนเหนือ มันเป็นรุ่นที่ค่อนข้างเก่า ราวๆสี่ถึงห้าปีได้ซ้ำยังเป็นรุ่นที่ราคาไม่สู้แพงนัก ตามคันรถมีรอยขีดข่วนอยู่ประปราย ยางก็เริ่มเสื่อม ประกอบกับฝนที่ตกลงมาอย่างต่อเนื่องในช่วงหลายวันมานี้หลังคาและกระโปรงรถจึงดูโทรมและสกปรกมาก ทำให้รถที่ผลิตภายในประเทศคันนี้ดูด้อยลงไปถนัดตา

รถคันนั้นดูไม่คุ้นเลย ชิโดริ คานาเมะมองดูรถคันเล็กผ่านหน้าต่างบนระเบียงทางเดินชั้นสองของตึก

นั่นสินะ โทคิวะ เคียวโกะ เพื่อนร่วมชั้นเรียนของเธอที่ยืนอยู่ข้างๆตอบ

เด็กสาวทั้งสองอยู่ในระหว่างทางกลับห้อง หลังจากไปคืนหนังสือที่ห้องสมุด ขณะนี้เป็นเวลาพักกลางวัน โดยปกติแล้วในเวลานี้มักจะมีนักเรียนมาเล่นบอลกันหลังตึกแต่ในวันนี้กลับไม่มี สาเหตุนั้นคงเป็นเพราะการสอบกลางภาคที่ได้เริ่มต้นขึ้นตั้งแต่เมื่อวาน ในห้องเรียนจึงเต็มไปด้วยนักเรียนมากมายคร่ำเคร่งอยู่กับการต่อสู้กับหนังสือเรียนและสมุดโน้ตกองมหึมา

แถมยังจอดอยู่ในที่แปลกๆ เห็นไหม ? แถวนั้นไม่มีรถคันอื่นมาจอดสักคัน

คงไม่มั้ง

ยังไงก็เหอะ เรารีบกลับห้องกันดีกว่า ฉันมีสอบ

อื้อ

คานาเมะกับเคียวโกะเดินตรงไปยังห้องเรียนของชั้นปีสองห้องสี่โดยไม่ได้นึกถึงรถคันนั้นอีก

ต่อมา ทั้งสองคนก็เปิดดูหนังสือ ถามคำถามที่คาดว่าจะออกในข้อสอบสำหรับวันถัดไป ทันใดนั้นก็มีเสียงประกาศผ่านมาทางอินเตอร์คอม

ทดสอบ ทดสอบ....นี่ผู้ช่วยประธานนักเรียนพูด

เป็นเสียงของซางาระ โซซุเกะ ผู้ซึ่งอยู่ห้องเดียวกันกับคานาเมะและเคียวโกะ พวกเธอทั้งสองมองไปรอบๆห้องแต่ก็หาตัวเขาไม่เจอ

ถึงเจ้าของรถสีแดงที่จอดอยู่หลังตึกเหนือ กรุณาติดต่อผมที่ห้องประชุมนักเรียนโดยด่วน ขอย้ำ เจ้าของรถสีแดงที่จอดอยู่หลังตึกเหนือ กรุณาติดต่อผมที่ห้องประชุมนักเรียนโดยด่วน หมายเลขทะเบียนดังนี้ ทามะ 50 -

หลังทวนหมายเลขทะเบียนรถครบสามรอบ เสียงก็เงียบไป เป็นการประกาศที่มักจะได้ยินกันตามห้างสรรพสินค้าหรือที่อื่นๆที่มีคนจอดรถขวางทางทำให้ผู้อื่นไม่ได้รับความสะดวก

นั่นมันรถคันที่เราเห็นกันใช่ไหม ?

ซางาระทำอะไรของเขานะ ?

ใครจะไปรู้

เธอไม่เข้าใจเหตุการณ์นักแต่ประกาศนี้น่าจะได้ยินกันทั่วถึง ทั้งในห้องพักครูหรือห้องอาจารย์ใหญ่ ดังนั้นเจ้าของรถคงรีบไปติดต่อโซซุเกะทันที

ไม่น่าจะเป็นปัญหาอะไร......

สามสิบนาทีต่อมา คานาเมะและเคียวโกะก็ยังคงทบทวนบทเรียนต่อไป

"นี่ๆ คำว่า 'In spiter of' แปลว่าอะไรน่ะ?" คานาเมะถามคำถามจากหนังสือเรียนวิชาภาษาอังกฤษ เรื่องรูปแบบการสร้างประโยค

"หา? ไม่รู้สิ เอามาจากไหนละเนี่ย?"

"หน้า 88"

"เอ....ไหนๆ อ้อ เจอละ บทที่สิบไม่ออกสอบนะ"

"ว่าไงนะ? ออกสิ"

"ไม่ออก อาจารย์คางุระซากะไม่เห้นบอกเลยว่าจะออก"

"พูดอะไรเนี่ย? เห้นบอกอยู่โต้งๆว่าจะออก"

"ไม่ เขาไม่ได้บอก!"

"บอกสิ!"

"ไม่ได้บอก!"

ทั้งสองคนเถียงกันไปๆมาๆจนสุดท้ายก็ตกลงกันว่าจะไปถามอาจารย์เอริ คางุระซากะจากภาควิชาภาษาอังกฤษโดยตรง เด็กสาวทั้งสองจึงเดินออกจากห้องเรียนตรงไปยังห้องพักครูทันที

หน้าประตูห้องพักครูมีป้ายตัวใหญ่เขียนไว้ว่า

"อยู่ในระหว่างเตรียมข้อสอบ ห้ามนักเรียนเข้า!"

ทั้งสองคนจึงเรียกหาอาจารย์จากนอกประตูแทน

"ขอโทษค่ะ อาจารย์คางุระซากะอยู่ไหมคะ?"

"มีอะไรรึ?" เสียงของอาจารย์ดังมาจากด้านหลังของคนทั้งสอง ทั้งคู่หันหลังไปพบกับเอริ คางุระซากะยื่นอยู่พร้อมถุงพลาสติกสีขาวในมือ

"เอ๋? อาจารย์ออกไปข้างนอกมาเหรอคะ?"

"ใช่แล้ว ออกไปช็อปปิ้งมาน่ะ พอดีของกำลังลดราคา" เธอพูดพลางหยิบอุปกรณ์ล้างรถออกจากถุงพลาสติดมาโชว์

"อะไรเหรอะคะ?"

"ครูเพิ่งได้ใบขับขี่มาวันก่อนน่ะ วันนี้ก็เอารถของที่บ้านมาขับเป็นครั้งแรกด้วย" เอริตอบอย่างอ่อนโยน

To be continued....